Het huidige Carnaval van Venetië is een nieuwe ‘traditie’ die in 1979 is gestart en elk jaar een nieuw thema kent. Van oorsprong is het echter een zeer oude traditie die reeds in 1094 in de boeken werd beschreven maar in 1797 werd beëindigd toen Venetië zijn onafhankelijkheid verloor. Na die tijd waren er nog wel privé carnavalsfeesten maar de publieke feesten waren gestopt als protest tegen de onafhankelijke status van de stad.

De maskers werden in het algemeen gedragen door personen die zich ’s-avonds in het sociale leven van Venezië begaven. De mensen gaven er de voorkeur aan hun identiteit geheim te houden in gelegenheden die strikte sociale regels kenden. Bijna alles in deze sociaal repressieve dagen kon als sociale schaamte worden aangemerkt en sociale schaamte kon iemands kansen in het leven totaal vergooien.

Wanneer je de autobiografie van Casanova leest kom je verscheidene plaatsen tegen waar besproken wordt dat hij en zijn vrouwelijke partners maskers droegen als ze naar de Venetiaanse Opera gingen. Casanova was heel zorgvuldig in het beschermen van zijn partners tegen de sociale schaamte maar nog veel zorgvuldiger om de identiteit van zijn partners tegenover de andere partners te verdoezelen.

Maar niet alleen het Carnaval van Venetië kenmerkt zich door de overvloed aan weelderige maskers, de maskers hebben ook van oudsher hun intrede gedaan in de Commedia dell’Arte.

De Commedia dell’Arte – ofwel Italiaanse komedie – is een humoristische vorm van improvisatorisch theater die begon rond de 16e eeuw en vooral in de 18e eeuw zeer populair was. Het theater gezelschap reisde van plaats tot plaats en gaf hun voorstellingen vol muziek, dans en grappige dialogen veelal op tijdelijke podia die vooral op straat werden ingericht. Maar de grotere gezelschappen gaven hun voorstellingen ook in paleizen en trokken ook verder Europa in. Hierdoor verspreiden elementen van deze theatervorm zich ook deels in de huidige theatervormen buiten Italië.